HOME Άγιοι Αγίες "Άγνωστες" Αγίες "Άγνωστοι" Άγιοι Καντήλια κουτιά Wood blocks Επικοινωνία
Χριστός Θεοτόκος Άγγελοι Σπάνιες Εικόνες Ξύλινοι Σταυροί Ρήσεις... Προσευχές... Εικόνες με ιστορία, θρύλοι...
ΑΓΙΟΙ ΡΑΦΑΗΛ
ΕΙΡΗΝΗ, ΝΙΚΟΛΑΟΣ
Κωδικός: THR004
 
Επιστροφή....           BACK

Αγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη

 

"Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος... Βασιλική, είσαι καλά. Προχώρει, μη δειλιάζεις, κι εγώ θα μεσιτεύω στον Κύριο για σένα"...

Άγιος Ραφαήλ 1410-2008, Το Μεγάλο Χρονικό ! Η συγκλονιστική ιστορία ενός πολύ ξεχωριστού ανθρώπου που έζησε στα πιο ζοφερά χρόνια του γένους των Ελλήνων. Κορυφαία προσωπικότητα με μοναδικά προσόντα, έζησε τις τελευταίες δεκαετίες του Βυζαντίου. Μόρφωση κορυφαία για την εποχή.

Δύναμη ψυχής πέρα από τα ανθρώπινα όρια. Βίωσε την Πτώση της Κωνσταντινούπολης και τους μετέπειτα διωγμούς. Αγίασε με την παρουσία του και το μετέπειτα μαρτύριο του, την Ελλάδα, την Λέσβο , τον Λόφο των Καρυών και την Ορθοδοξία απανταχού στον κόσμο. Μαρτύρησε για την δόξα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, έντεκα χρόνια μετά την πτώση της Πόλης.

Μια δεύτερη σταύρωση και ένας νέος Γολγοθάς γράφτηκε ανήμερα το Πάσχα του 1463 , επάνω στον Ιερό Λόφο των Καρυών. Πρωταγωνιστής στον πόνο του μαρτυρίου ο Ηγούμενος Ραφαηλ. Νίκησε τον χρόνο και τον θάνατο και έδωσε νέα ελπίδα στην πίστη των Ορθοδόξων Χριστιανών.

Ειναι το μέγιστο δώρο του θεού στην Ορθοδοξία. Ο πατέρας του ονομαζόταν Διονύσιος και η μητέρα του ήταν ευσεβής Χριστιανή. Γεννήθηκε στους Μύλους Ιθάκης ( σημερινό Περαχώρι ) στις 4 Μαρτίου 1410 οπότε οι γονείς του απέκτησαν ένα αγοράκι, τον μετέπειτα άγιο Ραφαήλ. Από μικρός ήταν πολύ ζωηρός και δυνατός, αν και πέρασε μια σοβαρή αρρώστια, σύμφωνα με όσα είπε η ίδια η μητέρα του σε ενύπνιο της Μαρίας Τσολάκη. Γεώργιος Λασκαρίδης η Λάσκαρης το όνομα του σαν λαϊκός και μέχρι να εγκαταλείψει την κοσμική ζωή. Πριν γίνει κληρικός ,σπούδασε Ιατρική, φιλοσοφία και Ελληνικά γράμματα στον Μυστρά ενώ μετά σταδιοδρόμησε στον βυζαντινό στρατό και έφθασε μάλιστα σε υψηλό βαθμό. 500 χρόνια, αργότερα σε πολλές εμφανίσεις του φοράει και στολή στρατιωτικού, εκτός απο αυτή του ιερωμένου.

Από το 1959 ξεκίνησαν να καταγράφονται καθημερινά Θαύματα που επιτελούνται απο την Χάρη των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στην Ελλάδα και σε ολόκληρο τον κόσμο.

500 χρόνια μετά ο Μέγας Βασιλεύς Ιησούς Χρηστός, επέτρεψε στον Αγιο Ραφαήλ να ανοίξει διάπλατα την Χρονοπύλη των Καρυών και να περάσει στον χωρόχρονο των θνητών ανθρώπων.

Μαζί του , τουλάχιστον είκοσι και πλέον Μάρτυρες και λαϊκοί που μαρτύρησαν η έζησαν με παραδειγματική Πίστη την ζωή τους, περνούν στον κόσμο των ανθρώπων και ομιλούν με κοινούς θνητούς.

Η Χάρη του Αγίου Ραφαήλ δεν έμεινε μόνο στον Λόφο των Καρυών, διότι η ανάγκη της παρουσίας Του είναι παγκόσμια. Αμέτρητα θαύματα καταγράφονται σε ολόκληρο τον κόσμο. Το ιστορικό αυτό γεγονός είναι μοναδικό στην ιστορία των Χριστιανών μετά την έλευση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Δυστυχώς ελάχιστα έχει ερευνηθεί και αναλυθεί επιστημονικά το όλο χρονικό των αποκαλύψεων αν και υπάρχει σωρεία ένορκων μαρτυρικών καταθέσεων πέραν των θαυματουργικών ανακαλύψεων σε θρησκευτικό και αρχαιολογικό επίπεδο. Με την κατάλληλη προσπάθεια θα μπορούσε εύκολα να δοθεί η πραγματικά παγκόσμια διάσταση που αναλογεί σε αυτά τα γεγονότα.

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ - ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΑΓΙΩΝ

"Σφαγιασθέντες ώσπερ άρνες"

Πέρασαν έτσι εννιά περίπου χρόνια από τότε που ήρθαν οι Άγιοι στη Λέσβο και εγκαταστάθηκαν στο Μοναστήρι της Παναγίας. Το φθινόπωρο του 1462, μετά από πολιορκία δεκατεσσάρων ημερών, οι Τούρκοι κυρίευσαν τη Μυτιλήνη και ολόκληρο το νησί. Κατέστρεψαν, τότε, όλα τα Μοναστήρια της Λέσβου. Εγκαταστάθηκαν ασφαλώς και στη Θερμή, αλλά σύμφωνα με τις πληροφορίες των αποκαλυπτικών ενυπνίων δεν πείραξαν τότε το Μοναστήρι των Καρυών. Ωστόσο, από την πρώτη κιόλας στιγμή, ήταν τυραννικοί απέναντι στους Χριστιανούς. "Υποφέραμε πολύ" αποκάλυψε ο ίδιος ο άγιος Ραφαήλ στη Βασιλική Ράλλη σε ένα ενύπνιο το Μάρτιο του 1960. "Μαζί μας υπέφεραν και πολλοί χριστιανοί εξαιτίας ενός γερμανού γιατρού φίλου των Τούρκων, που τους υποκινούσε διαρκώς εναντίον μας, και μας καταπίεζαν ονομαζόταν ντόκτορ Σβάιτσερ".

Όπως φανερώθηκε λίγες μέρες αργότερα σε ένα άλλο ενύπνιο της Βασιλικής Ράλλη, οι Χριστιανοί ταλαιπωρημένοι από την τουρκική καταπίεση, έκαναν μιά ανταρσία και πολλοί βγήκαν στα βουνά. Οι Τούρκοι υποψιάσθηκαν τότε πως είχαν γιά κρησφύγετο το Μοναστήρι. Γιά να καταπνίξουν την ανταρσία, κάλεσαν ενισχύσεις από την απέναντι περιοχή της Μικρασίας. "Εμάς δεν μας έσφαξαν οι Τούρκοι που κάθονταν στό χωριό, αλλά ξένοι Τούρκοι που ήρθαν από τη Μικρά Ασία μ? ένα καίκι" είπε η αγία Ειρήνη στον Κώστα Κανέλλο σε ένα ενύπνιο στις 2 Δεκεμβρίου 1961. "Μόλις μάθαμε ότι ένα καίκι γεμάτο Τούρκους άραξε στο λιμάνι του χωριού μας, τρέξαμε αμέσως στο Μοναστήρι να κρυφθούμε και να ειδοποιήσουμε και τους καλογήρους. Ο δάσκαλος μας ειδοποίησε πρώτος και ανέβηκε κι αυτός μαζί μας".

Στίς 9 Μαίου 1961 ο Παναγιώτης Μπάκας, ένας από τους εργάτες που δούλευαν στις ανασκαφές, είδε στον ύπνο του ότι βρέθηκε στις Καρυές. Το μέρος ήταν διαφορετικό απ? ό,τι είναι σήμερα· υπήρχε ένα Μοναστήρι περασμένης εποχής και γύρω γύρω δάσος. Ο ίδιος βρισκόταν από το πίσω μέρος και ξαφνικά άκουσε φωνές και αναταραχή από τη μεριά της εισόδου. Προχώρησε με προφύλαξη προς τα εκεί και αντίκρισε μιά συνταρακτική σκηνή. Κάτι Τούρκοι με αρχαίες φορεσιές και σαρίκια στο κεφάλι είχαν καταγής τον άγιο Ραφαήλ και τον κτυπούσαν, τον έβριζαν, χωρίς όμως να καταλαβαίνει τι έλεγαν. Σε μιά στιγμή ο Αγιος σηκώθηκε όρθιος, τράβηξε από το λαιμό του ένα μεγάλο Σταυρό που φορούσε και τους είπε "Εμείς αυτόν προσκυνούμε και ποτέ δεν θα τον εγκαταλείψουμε". Τότε εκείνοι άρχισαν να τον τραβούν από τα γένια και να τον σέρνουν στη γη.

Ένα ακόμη ενύπνιο της Βασιλικής Ράλλη τον Ιανουάριο του 1960 έρχεται να συμπληρώσει τις λεπτομέρειες του μαρτυρίου. Είδε τον άγιο Ραφαήλ να συνομιλεί με τον Μητροπολίτη Μυτιλήνης και να του διηγείται: "Οι Τούρκοι μου έκαναν πολλά μαρτύρια. Πρώτα με χτύπησαν με τα ρόπαλα τους και με έριξαν κάτω παράλυτο. Έπειτα με κεντούσαν με τα κοντάρια τους, με τραβούσαν από τα γένια και με έσερναν καταγής. Ύστερα με έδεσαν σε μια καρυδιά και με χτυπούσαν απάνθρωπα επί ένα εικοσιτετράωρο". "Όταν με βασάνιζαν, είπα "θα αντέξω τα πάντα γιά το θέλημα του Κυρίου, μέχρι την τελευταία μου πνοή". Κρεμασμένος έβλεπα που κλωτσούσαν και κτυπούσαν τους άλλους καλογήρους, αλλά έλεγα "Εδώ, στον αγώνα μέχρι την τελευταία μου πνοή". Γι αυτό είχα και έχω αυτές τις δυνάμεις" φανέρωσε σε ενύπνιο της Μαρίας Τσολάκη.

Σε ένα άλλο ενύπνιο, τον Ιανουάριο του 1960, ο Αγιος της παρουσίασε σε αναπαράσταση τα μαρτύρια του. Της έδειξε ένα σημείο κοντά στο Εκκλησάκι και της είπε: "Από εδώ με έσερναν από τα γένια και με κτυπούσαν. Με κατέβαζαν έως κάτω και πάλι με ανέβαζαν επάνω και με ξανακατέβαζαν, σέρνοντας με στις πέτρες που είχαν βαφή κόκκινες από το αίμα μου. Έπειτα με κρέμασαν ανάποδα εικοσιτέσσερις ώρες σε αυτήν την καρυδιά. Σε αυτό το δέντρο τελούσαμε κάθε χρόνο την Ανάσταση. Στο τέλος με πριόνισαν μέσα στο στόμα και με αποκεφάλισαν". "Ήμουν τότε πενηντατριών ετών" της είπε σε όνειρο ένα χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 1961.

 "Οι συναθλήσαντες θεοφρόνως"

Την Ανοιξη του 1960 σε πολλά ενύπνια αποκαλύφθηκε ότι πάνω στις Καρυές μαρτύρησαν και άλλα πρόσωπα. Όπως έχουμε δει, εξαιτίας της επιδρομής των Τούρκων κατέφυγαν στο Μοναστήρι ο δάσκαλος του χωριού Θεόδωρος και ο προεστός Βασίλειος με την οικογένεια του. Η Βασιλική Ράλλη στις 7 Μαίου 1961 είδε ότι βρέθηκε στις Καρυές, όπου ήταν πολλά παιδιά και έπαιζαν. Της έκανε εντύπωση ένα χαμογελαστό κοριτσάκι περίπου δώδεκα χρονών και το ρώτησε "Τίνος είσαι, καλέ;". "Η Ρηνούλα είμαι που με βασάνισαν εδώ οι Τούρκοι" της αποκρίθηκε. Η Βασιλική αμέσως το αγκάλιασε και άρχισε να το φιλά. Την αγκάλιασε κι εκείνο και της έλεγε με δάκρυα στα μάτια: "Να ξέρατε τι υποφέραμε όλοι! Να ξέρατε τι μαρτύρια μας έκαναν οι Τούρκοι! Εμένα, μπροστά στους γονείς μου, μου έριχναν βραστό νερό μέσα στο στόμα, αλλά ο πατέρας μου δεν πρόδωσε τους Έλληνες. Έκλαιγε μόνο, που έβλεπε να με βασανίζουν και η μητέρα μου φώναζε σπαρακτικά".

Στις 3 Οκτωβρίου 1961 η Μαρία Τσολακη είδε ότι ήταν στις Καρυές και κοντά στο κιούπι της αγίας Ειρήνης στεκόταν μια όμορφη γυναίκα, λίγο ψηλή και παχιά, γύρω στα σαράντα. Γυρίζει και της λέει: "Ξέρεις ποία είμαι εγώ; Είμαι η μητέρα της Ειρήνης. Το όνομα μου είναι Μαρία. Να ήξερες τι υποφέραμε από τους Τούρκους! Όταν μας συνέλαβαν εδώ που είχαμε ανεβεί να κρυφτούμε, πρώτα άρχισαν να βασανίζουν τη Ρηνούλα μου μπροστά στα μάτια όλων....

http://www.agios-rafael.org/

 

Επιστροφή....           BACK

 


CHRISTIAN ART ICONS Παρακαλούμε για παραγγελία, απορίες, διευκρινίσεις, πληροφορίες επικοινωνήστε με: 210 7565915,  6942047988, info@christianarticons.com